Een persoonlijke retraite in TagoMago is een verblijf op een afgelegen
plek in het bos van het Sacarest landgoed waar je door niemand wordt
lastig gevallen, hoogstens door je eigen gedachten. In het all-een zijn
verliest het ego z'n voeding en komt de ondergesneeuwde ziel weer aan
het licht. We stellen dit huisje ter beschikking voor mensen die
minimaal een week op zich zelf willen zijn en daar een inspirerende
omgeving voor zoeken. We voorzien je daar om de paar dagen van voedsel
wat je zelf berijd in de eenvoudige aanwezige keuken. In het alleen zijn
is het ook belangrijk om niet meteen voor het gezelschap van een boek te
kiezen want dan vul je het denken met de gedachtes van een ander. Door
meer te laten dan te doen komt het zijn. Prachtige wandelingen kun je er
maken maar toch hoe meer je niet-doet hoe meer de rust en stilte zich in
je neerdalen. Een verblijf in je eentje in een huisje midden in het bos
zal voor menige vrouw niet steeds even aantrekkelijk zijn gezien je er
veilig kunnen voelen. Dat is het mooie van Sacarest dat een grote vallij
afgeschermd is van de buitenwereld voor de zo broodnodige rust in ons
zelf. Het ontbreken van de bijna altijd en overal aanwezige mens
gemaakte geluiden is een verademing. Het is ook een mogelijkheid om de
rust en stilte van TagoMago te gebruiken om je creativiteit de ruimte
geven en er bijvoorbeeld een artikel of een boek te schrijven.
Het
zelf ervaren hoe we onze innerlijke ladder kunnen beklimmen, vormt het
hart van een solo retraite. Zo kun je enkele stappen lopen op de weg naar
bewustwording. Sacarest is bij uitstek een stilte-plaats waar dit mogelijk
is. Een werkplek met een hoge energie. Met onze aandacht naar binnen, gaan
we voorbij aan onze reactieve gedragspatronen, worden de vormen ijler,
transparanter. We stellen ons open voor wie we op een dieper vlak zijn.
Ervaringen van een solo retraite kun
je lezen in:
Ik wist
niet dat ik het in me had
Andere ervaringen van een
solo retraite zijn van:
Alain Nijssen,
“In mei van dit jaar (2017) heb ik een solo retraite van
7 dagen mogen ervaren in de prachtige vallei van Sacarest. Het is de
eerste keer dat ik dit doe en heb alleen eerder een stilte retraite
gedaan van 3 dagen in een groep. Het is een heel bijzondere ervaring
geworden.Termen als leuk of fijn doen geen recht aan de week. Het is
meer als dat maar het is zeker ook niet altijd fijn. Het is bij vlagen
stierlijk vervelend en saai. En na een week begrijp je ook dat je die
momenten juist nodig hebt hoe zwaar het soms ook was. Gelukkig worden
die momenten meer dan gecompenseerd door de prachtige emotionele
momenten die ik ervoor terug kreeg of wanneer er zich inzichten
aandienden over mij en de mensen om mij heen. Je leest wel eens over
mensen die zichzelf tegenkomen bij een retraite of een meditatie
weekend. Ik kon mij daar dan nooit een voorstelling bij maken. Deze week
heb ik het zelf mogen voelen toen ik mij op een ochtend weer als kleine
blije Alain heb ontmoet. Blij dat ik hem weer mocht ervaren maar ook
verdrietig dat ik hem zo lang kwijt was geweest.
De dagen krijgen een vast ritme van je drie maaltijden
voorbereiden, eten, mediteren en vooral veel voor je uit zitten te
kijken (prachtig uitzicht over de vallei) of naar de mieren zitten te
kijken. Een keer heb ik mijzelf getrakteerd op een mooie wandeling om de
vallei heen van iets van 3 uur waarbij ik na de 1e lange klim erg fijn
gemediteerd heb. Het huisje is eenvoudig maar prettig en ik heb geen
stromend water en geen elektriciteit niet gemist (al was er wel een
lampje op de accu van de zonnecellen, maar die heb ik ook niet
gebruikt). Wel naast de teiltjes drie keer gebruik gemaakt van de
buitendouche bij de mas met een prachtig uitzicht ook.
Ik denk dat ik de toekomst zeker nog eens een solo
retraite ga doen en wil Anne en Rudolfo bedanken voor het mogelijk maken
van deze mooie plek voor zoals zij het noemden “ groot onderhoud aan
jezelf”. Ook de toepassing van het Dana principe die ze gebruiken bij
betaling is prachtig waardoor het voor iedereen bereikbaar kan zijn!”
Hetty Pouli:
ZOMAAR ZIJN
met mezelf...
met de bron
met m'n boek
met natuur
met de zon
met m'n doek
zomaar puur...
Zomaar Zijn
met mezelf...
geen gemoet
geen gedoe
geen gepraat
zonder tijd
zonder moe
zonder maat...
Zomaar Zijn
met mezelf...
in het huis
de vallei
in het bos
zomaar zijn
zomaar blij
zomaar los...
TagoMago, een magische naam voor een al even magische
plek.... Wát een rust, wát een stilte, wát een adembenemende natuur.... en
wát een zorg(zaamheid), wát een liefdevolle vriendelijkheid van Dolf en
Anne, over Dana gesproken....
Het is de bedding, waarin je hier kunt gedijen, kunt Zijn, je hoeft niets,
hoef je nergens zorgen over te maken, je etensvoorraadje wordt in alle
stilte ergens neergezet, als er eens echt iets is kun je een SMSje sturen,
ga zo maar door.
Je kunt precies zo leven en (be)oefenen als je wilt. Alleen met jezelf, je
gedachten, emoties, confrontaties en inspiraties en vooral: GEWAARZIJN. Met
al je zintuigen, al je vezels, al je gevoel al je aandacht. Dat is zo
HEILZAAM....
Je kunt hier werkelijk in álles oefenen: oordelen ( zelfs over de amandelen
die je aan het kraken bent... ), tevreden zijn ( ook met de regen die uit de
hemel valt... ), eenvoud, geduld, rust, dankbaarheid, respect, liefde, vrij
zijn, angst, zien, horen, ruiken, voelen, proeven ( het eten smaakt écht
lekkerder als je het met aandacht en dankbaarheid klaarmaakt... ), denken,
stilte, discipline, ijver, concentratie, meditatie, reflectie, je
gewoontepatronen in je doen en laten, enz. enz.
En het wérkt ook nog! Doordat alle randvoorwaarden voor een eenvoudig en
vervullend verblijf ( ik was hier twee weken ) zijn ingevuld en dan ook nog
op zo'n fantastische, met zorg uitgekozen plek, een unieke kans om je "terug
te trekken".
Ik prijs me gelukkig, voel me bevoorrecht hier te kunnen en mogen zijn. De
meest inspirerende plek ooit voor mij. Eerbied, dankbaarheid en vertrouwen
zijn de waarden, die steeds opnieuw boven komen en doorwerken in mijn
dagelijks leven.
Als er íets is, dat mij in TagoMago duidelijk is geworden, is, dat je er op
kunt VERTROUWEN dat je onderbewustijn zijn werk doet! Je moet er wel zelf de
condities voor scheppen om het te kunnen laten gebeuren, randvoorwaarden
zoals het willen mediteren, reflecteren, studeren en vooral STIL ZIJN. Wat
mij in het bijzonder veel heeft geholpen is het bezig zijn met en reciteren
van de boeddhistisch/ethische Positieve Voorschriften, die in wezen alles
inhouden waar het om gaat:
Met daden van liefdevolle warmte
zuiver ik mijn lichaam
Met gulle edelmoedigheid
zuiver ik mijn lichaam
Met rust, eenvoud en tevredenheid
zuiver ik mijn lichaam
Met eerlijke communicatie
zuiver ik mijn spraak
Met bewustheid en opmerkzaamheid
zuiver ik mijn geest
Wat mij daarnaast heeft geïnspireerd en gemotiveerd om op te mediteren en
reflecteren zijn mijn twee favoriete Dharma-boeken: "De woorden van mijn
volmaakte leraar" door Patrul Rinpoche en "Boeddha's dichterbij" door
Vessantara.
Met name Vessantara's beschrijving van de Mandala van de vijf Boeddha's met
elk een eigen wijsheid en kwaliteit, gesymboliseerd door bijbehorende
elementen, kleuren en handhoudingen raakt mij telkens weer diep en geeft mij
moed en kracht. Ik heb genoten van het "opbouwen" van mijn schrijn met de
vijf Boeddhabeeldjes van de Mandala, omrand met een cirkel van vers
gekraakte amandeltjes.... Een ontroerende afronding van een vruchtbare en
weldadige retraite-periode.
Als kroon op mijn "werk" is het mij ook nog gegund om in 2010 een
Meditatieve Inspiratieweek te begeleiden in het "grote huis" met als thema:
"Vijf wijsheden- vijf energieën" ( over de Mandala van de 5 Boeddha's, hoe
kan ook het anders! ).
Bij aankomst in TagoMago viel er uit één van mijn boeken een rood papiertje,
meegekregen in één van de Metta Vihara Retraites. Hoe kan ik deze impressie
beter besluiten, dan met het aanhalen van de tekst die op dat briefje staat:
Wek liefde op, respect en vertrouwen
zoveel als je kunt.
Verwijder wat in de weg staat
en zuiver je van alle smetten!
Luister naar de volmaakte wijsheid
van de zachtmoedige Boeddha's,
onderricht voor het welzijn van de wereld,
bedoeld voor dappere mensen
( bron: Ratnagunasamcayagatha )
Hetty A. Pouli, Nes Ameland, 10 oktober 2009
